ಪ್ರಯಾಣಿಕರೇ ದಯವಿಟ್ಟು ಗಮನಿಸಿ.. ಗಾಡಿ ಸಂಖ್ಯೆ 17325 ವಿಶ್ವ ಮಾನವ ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್ ಎರಡನೇ ಪ್ಲಾಟ್ ಫಾರ್ಮ್ ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಸೇರಲಿದೆ.. ಎಂದು ಜಂಗಮದುರ್ಗದ ರೈಲ್ವೆ ಸ್ಟೇಶನ್ನಲ್ಲಿ ಅನೌನ್ಸ್ ಮಾಡುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ತನ್ನ ಸೋದರತ್ತೆ ಮಗಳು ಶರಧಿಯನ್ನ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಬಂದ ಸಂಜಯ್ ಬೈಕ್ನಿಂದ ಇಳಿದು ಟೈಂ ನೋಡಿಕೊಂಡ.. ಸಮಯ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಆರು ಗಂಟೆಯಾಗಿತ್ತು.. ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಮುಂಜಾವಿನ ಚಳಿ ತಡೆಯಲಾಗದೇ ಜರ್ಕಿನ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬಂದವ ಮಂಜಿನಂತಾಗಿದ್ದ ತನ್ನೆರಡು ಕೈಗಳನ್ನ ಪ್ಯಾಂಟಿನ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಟ್ರೇನ್ ಬರುವ ದಾರಿಯನ್ನೇ ತದೇಕ ಚಿತ್ತದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ.. ಅನೌನ್ಸ್ ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ ಐದು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಾ ಟ್ರೈನ್ ಬಂದಿತ್ತು.. ನಂತರದ ಎರಡು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಸಂಜಯ್ ಮುಂದೆ ಶರಧಿ ನಡುಗುತ್ತ ನಿಂತಿದ್ದಳು.. ಚಳಿಯಿಂದಲ್ಲ ಅವನ ಮೇಲಿನ ಭಯದಿಂದ..  ಅವಳನ್ನೇ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಜಯ್.. "ಮಾಮ ಅದೂ ನನ್ ಫೋನ್ ಕಳೆದುಹೋಗಿಬಿಡ್ತು.. ಅದಕ್ಕೆ ಸ್ವಿಚ್ ಆಫ್ ಬರ್ತಿದೆ.. ನಾನು ಸರಿಯಾದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಕೂತಿದ್ದೆ ಆದರೆ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ಬಂದು ಇದು ನನ್ನ ಜಾಗ ಅಂತ ಜಗಳ ಮಾಡೋಕೆ ಶುರುಮಾಡಿದ.. ಅದ್ಕೆ ಟಿಕೆಟ್ ಬುಕ್ ಆಗಿದ್ದು ತೋರಿಸಿ ಇದು ನನ್ ಜಾಗ.. ಬೇಕಿದ್ರೆ ಇದ್ರಲ್ಲಿ ಸೀಟ್ ನಂಬರ್ ಇದೇ ನೋಡು ಅಂತ ಹೇಳಿ ಅವನಿಗೆ ಫೋನ್ ಕೊಟ್ಟೆ ಆದರೆ ಅವನು ನನ್ನ ಫೋನ್ ತಗೊಂಡು ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟ.." ಎಂದು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನಿಂತಳು.. ಅವನ ನೋಟದ ತೀವ್ರತೆ ಒಂಚೂರು ಕಮ್ಮಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.. ನಂತರ ಅವಳ ತಲೆಗೆ ಹೊಳೆಯಿತು.  ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಎರಡು ಬ್ಯಾಗ್ ಗಳನ್ನ ಕೆಳಗೆ ಇಟ್ಟು ಅವನಿಗೆ ಮನಸಲ್ಲೇ ಸಹಸ್ರಾರು ನಾಮಾರ್ಚನೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಲಘುವಾಗಿ ತಬ್ಬಿದಳು.. ಇವನ ಕೋಪದ ಮನೆ ಹಾಳಾಗ ಬುಸುಗುಡುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಹೃದಯ ಬಡೆದುಕೊಳ್ತಿದೆ ನೋಡು... ಎಂದು ಗುನುಗುತ್ತಿದ್ದವಳ ಕೈಯನ್ನ ಒಂದು ನಿಮಿಷದ ಬಳಿಕ ತಾನೇ ತೆಗಿಸಿ ಅವಳ ಲಗೇಜ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಮುಂದೆ ಹೊರಟರೆ ಇವಳು ಅವನನ್ನ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದಳು..

ಅವಳ ಎರಡು ಲಗೇಜ್ ಬೈಕ್ನ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿಟ್ಟು ಗಾಡಿ ಹತ್ತಿ ಕುಳಿತು ಹಾರ್ನ್ ಬಾರಿಸಿದ. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದವಳು ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿ ಓಡುತ್ತಲೇ ಬಂದು ಗಾಡಿ ಹತ್ತಿ ಕುಳಿತಳು.. ಜಂಗಮ ದುರ್ಗದಿಂದ ಶಿವನದುರ್ಗಕ್ಕೆ ಒಂದು ಘಂಟೆ ಪ್ರಯಾಣ..
ಶಿವನದುರ್ಗಕ್ಕೆ ನೇರ ಬಸ್ಸು ಬರೋದು ದಿನಕ್ಕೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ಮಾತ್ರ.. ಹಾಗಾಗಿ ಆ ಊರಿನ ಹೆಚ್ಚು ಜನರು ಅವಲಂಬಿಸಿರುವುದು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಗಾಡಿಯನ್ನೇ.. ಜಂಗಮ ದುರ್ಗದ ದಾರಿ ಸವೆಸಿ ತನ್ನೂರ ದಾರಿ ಹಿಡಿದ ಬೈಕಿನ ವೇಗ ಜಾಸ್ತಿಯಾಯಿತು.  ನನ್ನನ್ನ ಮನುಷ್ಯಳು ಅನ್ಕೊಂಡಿದ್ದಾನಾ ಅಥವಾ ಅಕ್ಕಿ ಮೂಟೆ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಾನಾ?? ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗೋದಕ್ಕೆ ಅದೇನ್ ಧಾಡಿಯೋ... ಈ ಎಮ್ಮೆ ಚರ್ಮಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲ ಕೋಣದ ಚರ್ಮಕ್ಕೆ ಅಂತೂ ಏನೂ ಆಗೋದೇ ಇಲ್ಲ ಆದರೆ ನನ್ನ ಈ ಸುಕೋಮಲ ದೇಹ ಹರ್ಟ್ ಆಗುತ್ತೆ ಅನ್ನೋ ಸೆನ್ಸ್ ಬೇಡವಾ??? ಎಂದು ಕೈ ಸನ್ನೆ ಮಾಡುತ್ತ, ಧ್ವನಿ ಆಚೆ ಬರದೇ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವಳ ದೃಷ್ಟಿ ಬೈಕಿನ ಕನ್ನಡಿಯತ್ತ ಹರಿದಾಗ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ತನ್ನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಕಂಡು ಬೆಕ್ಕಿನ ಮರಿಯ ಹಾಗೆ ಬಾಲ ಮುದುರಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಳು.. ಬೈಕಿನ ವೇಗ ಇನ್ನೂ ಜಾಸ್ತಿಯಾಯಿತು.. ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಇದ್ದ ಅಂತರ ದೂರವಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಒಂದು ಕೈಯಿಂದ ಅವನ ಹೆಗಲನ್ನ, ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯಿಂದ ಅವನನ್ನ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಳು. ಐದು ನಿಮಿಷ ಕಳೆದಿತ್ತಷ್ಟೇ ಅವಳ ಮುಖ ಅವನ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಒರಗಿದ ನಂತರವಷ್ಟೇ ಗಾಡಿಯ ವೇಗ ತಗ್ಗಿದ್ದು...

ಮನೆ ತಲುಪಿದವಳಿಗೆ ಅವಳ ಅತ್ತೆ ಸರಸ್ವತಿಯವರು ಹಾಕಿದ್ದ ರಂಗೋಲಿ ಅವಳನ್ನ ಸ್ವಾಗತಿಸಿತು.. ಸಂಜುವಿನ ಗಾಡಿ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿ ಹೊರಬಂದ ಸದಾಶಿವರು "ಬಂದ್ಯೆನೇ ಬಂಗಾರಿ... ಬಾ" ಎಂದು ಅವಳನ್ನ ಒಳಗೆ ಕರೆದರು.. "ಯಾಕೆ ಲೇಟ್ ಆಯ್ತಲ್ಲ...??"

"ನಿದ್ದೆ ಬಂದಿತ್ತು ಮಾವ.. ಟ್ರೇನ್ನಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ಕಳೆದುಹೋಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ನಿದ್ದೆಯೇ ಬರಲಿಲ್ಲ" ಎನ್ನುತ್ತಿದವಳಿಗೆ ಒಂದು ಲುಕ್ ಕೊಟ್ಟು ಅವಳ ಬ್ಯಾಗ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಒಳಹೋದ ಸಂಜು..

"ಹೋಗ್ಲಿಬಿಡು ಹೊಸದು ತಗೊಂಡ್ರೆ ಆಯ್ತು ಸಂಜುಗೆ ಹೇಳ್ತಿನಿ ತಂದು ಕೊಡ್ತಾನೆ ಸರೀನಾ??"

"ಆಯ್ತು ಮಾವ.. ಅತ್ತೆ, ಅಜ್ಜಿ ಎಲ್ಲಿ ??"

"ನಿನ್ನತ್ತೆದೂ ಆಗಲೇ ಸ್ನಾನ ಆಯ್ತು ಬಂಗಾರಿ.. ಅಜ್ಜಿ ಜಪ ಮಾಡ್ತಿದ್ದಾರೆ.. ನೀನು ಸಹ ಹೋಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಬೇಗ ತಯಾರಾಗು.. ಮಡಿ ತೇರು ಎಳೆಯೋ ಸಮಯಕ್ಕೆ ನಾವೆಲ್ಲಾ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಹತ್ರ ಇರ್ಬೇಕು.." ಎಂದ ತಕ್ಷಣ ದೇವರ ಮನೆಯಿಂದ ಗಂಟೆ ಸದ್ದು ಕೇಳಿತು.. ಅಜ್ಜಿ ಎಂದು ಹಾರಿ ಬಂದು ಅವರನ್ನ ತಬ್ಬಿ ಹಿಡಿಯಬೇಕು ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವಳ ಸಂಜು ಮಾಮ ಅಲ್ಲೇ ಕುಳಿತಿದ್ದ.. ಇದಿನ್ನೂ ಇಲ್ಲೇ ಇದೆಯಾ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ.. ತನ್ನ ಬ್ಯಾಗ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ರೂಮಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವಳಿಗೆ "ವಿಥಿನ್ ಫಿಫ್ಟೀನ್ ಮಿನಿಟ್ಸ್ ನನಗೆ ಟೀ ಬೇಕು.." ಎಂದವನ ಬೇಸ್ ವಾಯ್ಸ್ ಅವಳಿಗೆ ಕಿರಿ ಕಿರಿ ಉಂಟು ಮಾಡಿತು..

ಶುರುವಾಯ್ತು ಇವನ ವರಸೆ... ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ಅದು ಬೇಕು ಇದು ಬೇಕು ಅಂತ.. ಇವತ್ತು ಬರ್ತಾಳಲ್ಲ ಆ ವಿಮಲ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನ ಮಗಳು ನಯನ ಅವಳತ್ರ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಕುಡಿಬೇಕು.. ಅವಳು ಸಹ ಸೋದರತ್ತೆ ಮಗಳೇ ತಾನೇ?? ಆದಾಗಲ್ಲ ನಾನೇ ಬೇಕು.. ನನ್ನನ್ನೇನೂ ತನ್ನ ಹೆಂಡ್ತಿ ಅನ್ಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನಾ?? ದೇವರೇ ಬೇಗ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಹುಡುಗನ್ನ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಕಳಿಸು.. ಅವನನ್ನ ಮದುವೆ ಆಗಿ ಇವನಿಗೆ ಒಂದು ಸಾಕ್ಷ್ಟಾಂಗ ನಮಸ್ಕಾರ ಹಾಕಿ ಹೋಗಿಬಿಡ್ತೀನಿ.. ಈ ಮುಸುಡಿಯನ್ನ ಲೈಫ್ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ನೋಡೋಲ್ಲ ಎಂದು ನಿಂತಲ್ಲೇ ಕೈ ಮುಗಿದು ಕೇಳಿಕೊಂಡು ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟವಳಿಗೆ
ಅವನೇ ಕಾಣಿಸಬೇಕೆ??

ಛೇ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಳು.. ತಟ್ಟನೆ ಅವಳ ತಲೆಗೊಂದು ಪೆಟ್ಟು ಬಿತ್ತು.. "ತ್ರೀ ಮಿನಿಟ್ಸ್ ಓವರ್.." ಎಂದವ ತನ್ನ ರೂಮಿಗೆ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟ..

"ಅರೇ ಶರು ಈಗ ಬಂದ್ಯಾ" ಎನ್ನುತ್ತಾ ಬಂದ ಸರಸ್ವತಿಯವರು ಅವಳ ತಲೆ ನೇವರಿಸಿದರು.. "ಹೋಗಿ ಮುಖ ತೊಳ್ಕೊಂಡು ಬಾ ಟೀ ಮಾಡ್ತೀನಿ ಕುಡಿಯುವಂತೆ ಆಮೇಲೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಬಿಡು ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಕೆ ಲೇಟ್ ಆಗುತ್ತೆ.." ಎಂದಾಗ "ಅತ್ತೆ ಟೀ ನಾನೇ ಮಾಡ್ತೀನಿ.. ಮಾಮ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.."ಎಂದಳು ಮೆತ್ತಗೆ..

"ಶುರುವಾಯ್ತಾ ಇವನದ್ದು.. ಅದ್ಯಾವಾಗ ಬದಲಾಗ್ತಾನೋ.. ಸರಿ ಹೋಗಿ ಮುಖ ತೊಳ್ಕೊಂಡು ಬಾ.." ಎಂದು ಅವಳನ್ನ ಕಳುಹಿಸಿದರು.. ಸಮಯ ಓಡುತ್ತಲಿತ್ತು..
ಐದೇ ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಫ್ರೆಶ್ ಆಗಿ ಬಂದವಳು
ತನಗೂ ಸೇರಿಸಿ ಟೀ ಮಾಡತೊಡಗಿದಳು..
"ಅತ್ತೆ ಹೊಸ ಸೀರೆದೂ ಬ್ಲೌಸ್ ರೆಡಿಯಾಯ್ತಾ???  ಇವತ್ತು ನಾನು ಅದನ್ನೇ ಉಟ್ಕೊಳೋದು ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ನಲ್ಲ.. "

"ಅಯ್ಯೋ ಮರೆತುಬಿಟ್ಟೆ ಬಂಗಾರೀ.. ಹೊಲಿಗೆ ಆಗಿದೆ.. ತಗೊಂಡು ಬರಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ.. "

"ಟೀ ಕುಡಿದು ತಗೊಂಡು ಬರ್ಲಾ???"

"ಅಯ್ಯೋ ಬೇಡಮ್ಮ ಲೇಟ್ ಆಗುತ್ತೆ.. ಸಂಜುಗೆ ಹೇಳು ತಂದು ಕೊಡ್ತಾನೆ.. "

"ಅಯ್ಯೋ ಬೇಡ ಅತ್ತೆ.. ನಿನ್ನ ಮಗ ಗುರ್ ಅಂತಾನೆ.. ನಾನೇ ಹೋಗ್ತೀನಿ.. ಇಲ್ಲ ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಉಟ್ಕೋಳ್ತೀನಿ ಬಿಡು."

"ಬೇಡ ಬೇಡ.. ಪಾಪ ಎಷ್ಟು ಆಸೆ ಪಟ್ಟು ಈ ದಿನಕ್ಕಂತ ತಗೊಂಡಿದ್ದಿಯ.. ನನ್ನದೊಂದು ಹಾಳಾದ ಮರುವು..  ಅವನು ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಗುರ್ ಅನ್ನಲ್ಲ ಹೇಳು.. ಟೀ ಕೊಟ್ಟು ಹೇಳು ತಗೊಂಡು ಬಾ ಅಂತ" ಎಂದು ಒಲೆ ಮೇಲೆ ಕುದಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಚಹಾವನ್ನು ಸೋಸಿ ಅವಳೆದುರಿಗೆ ಲೋಟ ಹಿಡಿದು ಕೊಟ್ಟುಬಾ ಎನ್ನುವಂತೆ ಸನ್ನೆ ಮಾಡಿದರು..

ಇವತ್ತು ನನ್ನ ಗ್ರಹಚಾರ ನೆಟ್ಟಗಿಲ್ಲ,  ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಅವನ ರೂಮಿಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟರೆ ಅವನು ಸ್ನಾನ ಮುಗಿಸಿ ಟವೆಲ್ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಆಚೆ ಬಂದಿದ್ದ..

ಇದೇನಿದು ನಾನು ಮುಖ ತೊಳ್ಕೊಂಡು ಟೀ ಮಾಡೋ ಗ್ಯಾಪ್ನಲ್ಲಿ ಆಗಲೇ ಸ್ನಾನ ಬೇರೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ನ?? ಇದಕ್ಕೆ ಸೋಪು ಹಚ್ಕೊಂಡು ತಿಕ್ಕಿಕೊಳ್ಳೊ ಅಭ್ಯಾಸ ಇದೆಯೋ ಇಲ್ವೋ.. ಈ ಕೋಣಕ್ಕೆ ಅದೆಲ್ಲಾ ಯಾಕೆ ಬಿಡು.. ಹಂಡೆ ನೀರನ್ನ ಹಾಗೆ ಮೈಮೇಲೆ ಸುರಿದುಕೊಂಡು ಬಂದಿರ್ತಾನೆ.. ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ "ಮಾಮ ಟೀ" ಎಂದು ಲೋಟ ಅವನ ಮುಂದೆ ಹಿಡಿದಳು...

ಲೋಟ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಇನ್ನೊಂದು ಟವೆಲ್ ಅವಳತ್ತ ಎಸೆದು ಅವಳಿಗೆ ಬೆನ್ನು ಮಾಡಿ ನಿಂತ..
ಮುಖ ಸಿಂಡರಿಸಿಕೊಂಡೇ ಟವೆಲ್ ಹಿಡಿದು ನಿಂತಳು.. ಈ ಟವಲ್ ಅವನ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಸುತ್ತಿ ಜೋರಾಗಿ ಎಳೆದುಬಿಟ್ಟರೆ ಒಂದೇ ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ಇವನ ಕಾಟ ಎಲ್ಲಾ ತಪ್ಪುತ್ತದೆ.. ಬೇಡಬಿಡು ಇವನು ಸತ್ತರೆ ನನ್ನ ಬ್ಲೌಸ್ ತಂದು ಕೊಡೋರು ಯಾರು??  ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದವಳನ್ನ ಟೀ ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಎದುರಿದ್ದ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ  ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಜು.. ಬೆನ್ನಿಗೆ ಅವಳ ಸ್ಪರ್ಶವೇ ಆಗದಿದ್ದಾಗ ಚಿಟಿಕೆ ಹೊಡೆದ... ಅದರ ಸದ್ದಿಗೆ ತಲೆ ಎತ್ತಿದವಳಿಗೆ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಜು ಕಾಣಿಸಿದ..

ಕೈಗೆ ಕೆಲಸ ಆಗ ಕೊಟ್ಟಳು.. ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ತರಚಿದ ಹಸಿ ಗಾಯಗಳನ್ನ ನೋಡಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅವಳಲ್ಲಿದ್ದ ಮಾನವೀಯತೆ ಚುರ್ ಅಂತು.. "ಮಾಮ ಇದೇನು ಇಷ್ಟೊಂದು ಗಾಯ???"

ಅದಕ್ಕೇನೂ ಸಂಜು ಉತ್ತರಿಸುವ ತೊಂದರೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ

ಈ ಕಲ್ಲು ಬಂಡೆ ಅದೆಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಉರುಳಾಡಿ ಬಂದಿದೆಯೋ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಬೆನ್ನು ಒರೆಸುತ್ತಿದ್ದಳು

ಬೆನ್ನು ಒರೆಸುತ್ತ "ಮಾಮ..." ಎಂದು ಪೀಠಿಕೆ ಹಾಕಿದಳು..

ಅವಳ ಸ್ಪರ್ಶದ ಅಮಲಿನದ್ದವ ಮೃದುವಾಗಿ ಹ್ಮ್
ಎಂದ..

"ಅದೂ.. ಅದೂ.. ಇವತ್ತು ಉಟ್ಕೋಳೋಕೆ ಅಂತ ಸೀರೆ ತಗೊಂಡಿದ್ದೆ ಅದರ ಬ್ಲೌಸ್ ರೆಡಿಯಾಗಿದೆ ಆದರೆ ಅತ್ತೆ ತಗೊಂಡು ಬಂದೇ ಇಲ್ವಂತೆ.. ಅದಕ್ಕೆ ಆ ಟೇಲರ್ ಆಂಟಿ ಹತ್ರ ಹೋಗಿ ನೀನು ಸ್ವಲ್ಪ ತಂದು ಕೊಡ್ತೀಯಾ??? "

ಅವಳ ಮಾತು ಮುಗಿದ ಮರು ಕ್ಷಣವೇ "ಅಮ್ಮಾ..." ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದ..

ಯಾವುದೋ ಕೆಲ್ಸದಲ್ಲಿದ್ದವರು ಅವನ ಕೂಗಿಗೆ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಬಂದರು "ಏನೋ???"

"ನಿನ್ನ ಸೊಸೆ ಮುದ್ದು ಹೇಳೋದು ಕೇಳಿಸ್ಕೊ... ಹೇಳೇ..." ಎಂದು ಗದರಿದ ಅವಳತ್ತ ತಿರುಗಿ. 

ಅವಳ ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿಬಿಟ್ಟಿತು... "ಅತ್ತೆ ಅದೇ ಬ್ಲೌಸು..."

"ಇದಾ ವಿಷಯ.. ನಾನೇ ಹೇಳಿದ್ದು ಕಣೋ ಅವಳಿಗೆ.. ಹೋಗು ಹೋಗಿ ತಗೊಂಡು ಬಾ.."

"ನಾನು ಹೋಗಲ್ಲ.. ನನ್ನ ಮರ್ಯಾದೆ ಏನಾಗ್ಬೇಡ"

"ಪ್ಲೀಸ್ ಕಂದ ಹೋಗಿ ಬಾರೋ.. ಪಾಪ ಅದು ತುಂಬಾ ಆಸೆ ಪಟ್ಟಿದೆ ಇವತ್ತು ಅದನ್ನ ಹಾಕ್ಕೊಬೇಕು ಅಂತ.. ತಂದೆ ತಾಯಿ ಇಲ್ಲದ ಕೂಸು ಕಣೋ ಅದು.. ಅಜ್ಜಿಗೆ ಗೊತ್ತಾದ್ರೆ ನೊಂದುಕೊಳ್ಳಲ್ವ???" ಎಂದಾಗ ಟೀ ಕುಡಿದ ಲೋಟ ಅವಳ ಕೈಗಿಟ್ಟು "ಗೆಟೌಟ್" ಎಂದ

ಟೀ ಶರ್ಟ್ ಧರಿಸಿ ಪ್ಯಾಂಟ್ ಏರಿಸಿಕೊಂಡು ಧುಮುಗುಡುತ್ತಲೇ ಬೈಕ್ ಕೀ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟವನನ್ನ ನೋಡಿ ನಕ್ಕರು ಅತ್ತೆ ಸೊಸೆ..

"ಹೀಗೆ ಒಂದು ಎಮೋಷನಲ್ ಡೈಲಾಗ್ ಹೊಡೆದು ಕಳುಹಿಸೋದು ಬಿಟ್ಟು ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕ್ತಾರೆನೇ ಹುಚ್ಚು ಹುಡುಗಿ.. ಅವನ ಸ್ವಭಾವ ನಿನಗೇನು ಹೊಸದಾ?? ಹೋಗು ಬೇಗ ತಯಾರಾಗು ನಾನು ದೇವರಿಗೆ ನೈವೇದ್ಯೆ ತಯಾರಿ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೀನಿ.. ಹೋಳಿಗೆ ಒಂದು ತಯಾರಾದರೆ ಆಯ್ತು.. " ಎಂದು ಅವಳನ್ನ ಕಳುಹಿಸಿದರು..

ಟೀ ಕುಡಿದು, ಸ್ನಾನ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಬಂದವಳಿಗೆ ಕನ್ನಡಿಯ ಮುಂದೆ ತಾನು ಉಡಬೇಕೆಂದು ಎತ್ತಿಟ್ಟಿದ್ದ ಸೀರೆಯ ಮೇಲೆ ಸಂಜು ತಂದಿಟ್ಟಿದ್ದ ಬ್ಲೌಸ್ ಇತ್ತು.. ಕತ್ತೇನ್ ತಂದು ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ತಂದು ಕೊಟ್ರೆ ಗಂಟಾ ಹೋಗುತ್ತೆ??? ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಖುಷಿ ಖುಷಿಯಾಗಿ ಅವಳತ್ತೆ ಇದ್ದಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಳು. ಅವಳ ಬರುವನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಶಾಂತಜ್ಜಿ ಸಹ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದರು.. ಇವಳ ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆ ಸದ್ದಿಗೆ "ಶರೂ..." ಎಂದು ಕೂಗಿದಾಗ "ಅಜ್ಜಿ..." ಎಂದು ಬಂದು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡಳು.. "ಆಯ್ತಾ ನಿನ್ನ ಜಪ ತಪ ಎಲ್ಲಾ??"

"ನಿನ್ನ ಮದುವೆ ಆಗಿ ಒಳ್ಳೆ ನೆಲೆ ಸಿಗೋವರೆಗೂ ಅದು ಮುಗಿಯೋದಿಲ್ಲ..."

''ಇವಳ ಓದು ಮುಗಿಲಿ ಅತ್ತೆ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಮಾಡಿಬಿಡೋಣ.. ಬಂಗಾರಿ ಏನೇ ಇನ್ನೂ ತಯಾರಾಗಿಲ್ವಲ್ಲ.. ನಾನು, ನಿನ್ನ ಮಾವ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಹತ್ರ ಹೋಗಿರ್ತೀವಿ.. ನೀನು ಸಂಜು ಜೊತೆ ಬಂದ್ಬಿಡು.." ಎಂದರು ಸರಸ್ವತಿ..

"ಸರಸು ಆಯ್ತೇನೆ ನಿನ್ನ ಮಾತು?? ಬಾ ಬೇಗ ತೇರು ಎಳೆಯೊಕು ಮುಂಚೆ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿಕೊಂಡುಬಿಡೋಣ..." ಪತಿದೇವರ ಆಜ್ಞೆಯಾಯಿತು

"ನೋಡು ನಿನ್ನ ಮಾವನ ಅವಸರ.. ನೀನು ಬೇಗ ತಯಾರಾಗು ಸಂಜು ಹತ್ರ ಬಯ್ಸ್ಕೊಳ್ಬೇಡ.." ಅವಳತ್ತೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟೇ ಹೋಗಿದ್ದರು


ಮುಂದುವರೆಯುವುದು....


ಧನ್ಯವಾದಗಳು
ಖುಷಿ...💜



ವರಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯಗಳು.. ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಇದೇ ಶುಭದಿನದಂದು ಭಾವಪುಟದ ಮುಖಾಂತರ ರಿಷಿ ಅಪೂರ್ವ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಬಂದಿದ್ದರು.. ಈಗ ಸಂಜಯ್ ಶರಧಿ ಬರ್ತಿದ್ದಾರೆ.. ಮಧು ಸೂರ್ಯ, ಅಪ್ಪು ರಿಷಿಯರ ಹಾಗೆ ಸಂಜು ಶರುಗೂ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ, ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಬೇಕು.. ಕೊಡ್ತೀರೀ ಅಲ್ವಾ?????



ಈ ಕಥೆ ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗ್ತಿದ್ರೆ ಪ್ರತಿಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ,

https://pratilipi.app.link/VG6mAGZ4eWb

ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಅನಿಯಮಿತ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಉಚಿತವಾಗಿ ಓದಿ,ರಚಿಸಿ ಮತ್ತು ಕೇಳಿರಿ

"ಸರಸು ಆಯ್ತೇನೆ ನಿನ್ನ ಮಾತು?? ಬಾ ಬೇಗ ತೇರು ಎಳೆಯೊಕು ಮುಂಚೆ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿಕೊಂಡುಬಿಡೋಣ..." ಪತಿದೇವರ ಆಜ್ಞೆಯಾಯಿತು

"ನೋಡು ನಿನ್ನ ಮಾವನ ಅವಸರ.. ನೀನು ಬೇಗ ತಯಾರಾಗು ಸಂಜು ಹತ್ರ ಬಯ್ಸ್ಕೊಳ್ಬೇಡ.." ಅವಳತ್ತೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟೇ ಹೋಗಿದ್ದರು

*************************



"ಅತ್ತೆ ಸ್ಕೂಟಿ ನಾನೇ ಹೊಡೀತಿನಿ.. ನೀನು ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಕೂತ್ಕೋ.. ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಜೊತೆಗೆ ಹೋಗೋಣ.. ಮಾಮನ ಜೊತೆ ನಾನು ಬರಲ್ಲ.."

"ಅಯ್ಯೋ ಬೇಡಮ್ಮ.. ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಹಿಂದೆ ಕೂರೋಕೆ ಭಯ.. ನೀನು ಬೀಳಿಸಿಬಿಟ್ರೆ??? ಮೊದಲೇ ಅತ್ತೆಗೆ ಕಣ್ಣು ಮಂಜಾಗಿ ಏನೂ ಕಾಣಿಸ್ತಿಲ್ಲ.. ಅದರ ಮೇಲೆ ನಾನು ಬಿದ್ದು ಸೊಂಟ ಮುರಿದುಕೊಂಡ್ರೆ ಹೇಗೆ ಹೇಳು??
ನೀನು ಬೇರೆ ನಾಡಿದ್ದು ಊರಿಗೆ ಹೋಗ್ತಿದ್ದೀಯಾ.. ಇವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಅಡುಗೆ ಯಾರು ಬೇಯಿಸ್ತಾರೆ??"

"ಸೊಂಟ ಮುರುದ್ರೆ ಇದ್ದಾನಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಮಗ ಅವನ ಕೈಲಿ ಸೂಜಿ ಚುಚ್ಚಿಸ್ಕೊಳ್ಬೇಕಪ್ಪ.. "

"ನೋವಂತೂ ನಾನೇ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು ಅಲ್ವಾ ಬಂಗಾರಿ??? ನೀನು ಸುಮ್ನೆ ಅವನ ಜೊತೆ ಬಾ... ಅತ್ತೆ ಮನೆ ಕಡೇ ಹುಷಾರು... ಯಾರಾದರೂ ಬಂದಿದ್ದ ಸದ್ದಾದರೆ ಸರಿಯಾಗಿ ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಒಳಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ... ವಿಮಲ ಮತ್ತೆ ನಯನ ಬರ್ತಿದ್ದಾರೆ... "

"ಆಯ್ತು ಆಯ್ತು.. ಲೇ ಸರಸು ಭಾಗ್ಯಲಕ್ಷ್ಮಿ ಸೀರಿಯಲ್ ಹಾಕಿ ಹೋಗೆ.. ನೋಡು ಶುರುವಾಗಿ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಆಗಿಯೇ ಹೋಯ್ತು ಅನ್ಸುತ್ತೆ...  ಆ ತಾಂಡವ್ ಭಾಗ್ಯಗೆ ಅದೆಷ್ಟು ಕಾಟ ಕೊಟ್ಟನೋ... "

"ಶರೂ ಅಜ್ಜಿಗೆ ಟಿವಿ ಹಚ್ಚಿ ಕೊಡಮ್ಮ.. ನಾವು ಹೋಗಿರ್ತೀವಿ ನೀವು ಬನ್ನಿ ಬೇಗ" ಎಂದು ಅವರ ಗಂಡನ ಹಿಂದೆ ಗಾಡಿ ಏರಿ ಕುಳಿತು ಹೋಗಿಯೇ ಬಿಟ್ಟರು ಸರಸ್ವತಿ... "ಅಜ್ಜಿ ಬಾ ನಾನು ಹಚ್ತಿನಿ.. ನಿನಗೆ ಆ ಭಾಗ್ಯಳ ಗಂಡ ಅವಳಿಗೆ ಕೊಡೋ ಕಾಟ ಕಾಣುತ್ತೆ ನಿನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗ ನನಗೆ ಕೊಡುವ ಕಾಟ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಿಸೋಲ್ಲ.. ನೋಡಿದ್ರು ನೋಡದೆ ಇರೋ ಥರ ಇದ್ಬಿಡ್ತೀಯಾ ಮಳ್ಳಿ ನೀನು" ಎಂದು ನೆರಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಮೆತ್ತಗಾಗಿದ್ದ ಅವಳ ಅಜ್ಜಿಯ ಕೆನ್ನೆ ಹಿಂಡಿದಳು ಶರಧಿ..

"ಲೇ ನಿಧಾನ ಕಣೆ.. ಏನೋ ಸೋದರತ್ತೆ ಮಗಳು ಅನ್ನೋ ಸಲುಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಡಿಸ್ತಾನೆ.. ನನ್ನ ಸಂಜು ಅಪರಂಜಿ.. "

"ಹೌದು ಹೌದು ನಾನೊಬ್ಬಳೇನಾ ಅವನಿಗೆ ಅತ್ತೆ ಮಗಳು ಆ ನಯನ ಇದ್ದಾಳೆ ತಾನೇ ಅವಳಿಗೆ ಯಾಕೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡಲ್ಲ..???"

"ಅವಳು ಇಲ್ಲಿರಲ್ವಲ್ಲ ಅದಕ್ಕೆ ಸಲುಗೆ ಕಮ್ಮಿ.. ಈಗೇನೂ ಸೀರೆ ಉಟ್ಕೊಂಡು ತಯಾರಾಗ್ತೀಯಾ ಅಥವಾ ಹೀಗೆ ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿರ್ತೀಯಾ?? ಅವನಮ್ಮ ಹೂವು ತಗೊಂಡು ಬರೋಕೆ ಕಳ್ಸಿದ್ದಾಳೆ.. ಈಗ ಬಂದ ಅಂದ್ರೆ  ನಿನ್ನ ತಲೆಗೆ ಪೆಟ್ಟು ಬೀಳೋದು ಗ್ಯಾರಂಟಿ ನೋಡ್ಕೋ" ಎಂದರು ಶಾಂತಜ್ಜಿ

"ಅಜ್ಜಿ ಅವನು ನನಗೆ ಬಡಿಯೋದು ಗೊತ್ತಾ ನಿಂಗೆ?? ನಿನಗೆ ಕಣ್ಣು ಕಾಣೋದಿಲ್ವಲ್ಲ.. "

"ಆ ಭಗವಂತ ಕಣ್ಣು ಕಿತ್ಕೊಂಡಿರಬಹುದು ಕಿವಿ ಇನ್ನೂ ಚುರುಕಾಗೇ ಇಟ್ಟವನೆ.. ಬಂತು ನೋಡು ನಿನ್ನ ಮಾಮನ ಗಾಡಿ ಸೌಂಡು.. ಈಗ ನಿಂಗೆ ಒದೆ ಗ್ಯಾರಂಟಿ..." ಎನ್ನುವ ಮಾತು ಪೂರ್ತಿಯಾಗೋಕು ಮುಂಚೆ ರೂಮು ಸೇರಿದ್ದಳು ಶರಧಿ...

ಒಳಗೆ ಬಂದವ ಸುತ್ತಲೂ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿದ.. ಅವಳೆಲ್ಲೂ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ... ಸೀದಾ ಮಹಡಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಅವಳ ರೂಮಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬಾಗಿಲು ಬಾರಿಸಿದ...

"ಮಾಮ ಐದೇ ನಿಮಿಷ ಬಂದೆ... "

ಐದು ನಿಮಿಷ ಕಾದರೂ ಹೊರಬರದಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬಾರಿಸಿದ.. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಾಗ ಸೀರೆಯುಟ್ಟು ತಯಾರಾಗಿ ತಲೆ ಬಾಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು.. ಸೀದಾ ಒಳಬಂದು ತನ್ನ ವಾಚ್ ನೋಡಿಕೊಂಡ. "ಎರಡೇ ನಿಮಿಷ.. ಆಗಿಹೋಯ್ತು ಮಾಮ" ಎಂದು ಅವಸರ ಅವಸರವಾಗಿ ತಯಾರಾಗುತ್ತಿದ್ದವಳಿಗೆ  "ಐದು ನಿಮಿಷ ಟೈಮ್ ಮುಗಿಸ್ಕೊ.." ಎಂದವ ಅಲ್ಲೇ ಬೆಡ್ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಮೊಬೈಲ್ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ..  ಹೋದ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ವಾಚ್ ರಿಪೇರಿ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅನಿಸುತ್ತೆ ಮಾತೆತ್ತಿದ್ರೆ ಟೈಮ್ ಕೊಡ್ತಾನೆ ಸಿಡುಕ.. ಎಂದು ಬೈದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ತಯಾರಾದಳು..

"ಮಾಮ ಆಯ್ತು.. ಹೋಗೋಣ.." ಎಂದಾಗ
ಮೊಬೈಲ್ ಆಫ್ ಮಾಡಿ ಎದ್ದು ಬಂದು ಅವಳ ಹಿಂದೆ ನಿಂತು ಅವಳ ಬೆನ್ನಿಗಿದ್ದ ಬ್ಲೌಸ್ ಲೇಸ್ ಟೈಟ್ ಆಗಿ ಕಟ್ಟಿ  ತಾನು ತಂದಿದ್ದ ಹೂವಿನ ಕವರ್ನಿಂದ ಅವಳಿಗೆಂದೇ ತಂದಿದ್ದ ದುಂಡು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂ ತೆಗೆದು ಹೇರ್ ಪಿನ್ ಸಹಾಯದಿಂದ ಅವಳ ಕೂದಲಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಸಿದ... ಅವಳನ್ನ ತನ್ನತ್ತ ತಿರುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಜಾಸ್ತಿ ಬಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಲಿಪ್ಸ್ಟಿಕ್ಕನ್ನ ತನ್ನ ಕರ್ಚೀಫ್ನಿಂದ ಒರೆಸಿ ಒಮ್ಮೆ ಮೇಲಿಂದ ಕೆಳಗೆ ನೋಡಿದ.. ಬೈಕ್ ಕೀಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳ ನಡು ತೋರಿಸಿ "ಕವರ್ ಇಟ್" ಎಂದ.. ಸೇಫ್ಟಿ ಪಿನ್ ಇಂದ ಕವರ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅವನನ್ನೇ ನೋಡಿದಳು ಮತ್ತೇನು ಹೇಳುವನೋ ಎಂದು..
"ಫಾಲೋ ಮೀ" ಎಂದು ಕೆಳಗೆ ಹೋದ.. ಅವನು ಹೋದ ನಂತರ ಎಸ್ ಸರ್ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಸೆಲ್ಯೂಟ್ ಹೊಡೆದು ಲೆಫ್ಟ್ ರೈಟ್ ಲೆಫ್ಟ್ ರೈಟ್ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಮೆಟ್ಟಿಲಿಳಿಯುತ್ತಾ ಬಂದಳು...
ಅವಳ ಗೆಜ್ಜೆ ಸದ್ದು ಕೇಳಿ "ಎಷ್ಟು ಬಿತ್ತು ಒದೆ??" ಎಂದು ನಕ್ಕರು ಅವಳಜ್ಜಿ.. "ನಿನ್ನ ಸೊಸೆ ಆರ್ಮಿ ಆಫೀಸರ್ನ್ ಹೆತ್ತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ.. ಬರೀ ಒದೆ ಬೀಳೋದಲ್ಲ ಬಿಟ್ರೆ ಬುಲೆಟ್ ಹಾರಿಸಿ ನನ್ನ ಪ್ರಾಣನೇ ತೆಗೆದುಬಿಡ್ತಾನೆ" ಎನ್ನುವಾಗ ಹಾರ್ನ್ ಸದ್ದಾಯಿತು.. "ಅಯ್ಯೋ ಬಂದೇ ಮಾಮ" ಎನ್ನುತ್ತಾ ಒಂದೇ ನೆಗೆತಕ್ಕೆ ಹಾರಿ ಹೋದಳು ಹುಡುಗಿ.. ಶಾಂತಜ್ಜಿ ಮನಸಲ್ಲೇ ನಕ್ಕರು.

****************************

ಅದು ಶಿವನ ದುರ್ಗದ ಆರಾಧ್ಯ ದೈವ ಮಧುಕೇಶ್ವರ ಸ್ವಾಮಿಯ ದೊಡ್ಡ ದೇವಸ್ಥಾನ.. ಈ ದಿನ ಆ ಊರ ಜಾತ್ರೆ.. ಮೂರು ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ನಡೆಯುವ ಈ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಇಡೀ ಊರೇ ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಿತ್ತು.. ಮನೆ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಜಾತ್ರೆಯ ಕಳೆ ಮೈದುಂಬಿ ಊರಿಗೆ ಊರೇ ಸಿಂಗಾರವಾಗಿ ನಿಂತಿತ್ತು..  ಅಲ್ಲಿನ ಜನರ ಜೀವದಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾದೇವ ಬೆರೆತು ಹೋಗಿದ್ದ.. ಕಾಲ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಮಳೆ ಬೆಳೆಯಾಗಿ ಏನೇ ಒಳ್ಳೆಯದಾದರೂ , ಬರಗಾಲ ಬಂದು ಬೆಳೆ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿ ಏನೇ ಕೆಟ್ಟದಾದರೂ ಎಲ್ಲ ಮಹಾದೇವನ ಲೀಲೆ ಎಂದೇ ಜನ ನಂಬಿದ್ದರು.

ಸಂಜಯ್ ಶರಧಿ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಬಳಿ ಬಂದು ಅವರ ಕುಟುಂಬದವರನ್ನ ಕೂಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಹರ ಹರ ಮಹಾದೇವ ಎನ್ನುವ ಕೂಗು ಕೇಳಿಸಿತು.. ಊರಿನ ಪ್ರಮುಖರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮಡಿ ತೇರು ಎಳೆದಾಯಿತು.. ಎಲ್ಲರ ಮುಖದಲ್ಲೂ ಧನ್ಯತಾ ಭಾವ.. ಸಂಭ್ರಮ..

"ಶರು ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಹೋಗಿ ದೇವರ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿ ಬನ್ನಿ.. ನಾನು ನಿಮ್ಮಾವ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿರ್ತೀವಿ.. "

"ಅತ್ತೆ, ಮಾವ ನೀವು ಬರಲ್ವಾ??"

"ನಮ್ಮದು ದರ್ಶನ ಆಯ್ತು ಕಣೆ.. ತುಂಬಾ ಹೊತ್ತು ನಿಂತಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕಾಲು ಬೇರೆ ನೋಯ್ತಿದೆ..
ಸಂಜು ಇವಳನ್ನ ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋಗು.. ಈಗ ಜನ ಜಾಸ್ತಿ ಇಲ್ಲ ಆರಾಮಾಗಿ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬರಬಹುದು.." ಎಂದಾಗ ತಲೆಯಾಡಿಸಿ ಅವಳೆಡೆಗೆ ಒಂದು ನೋಟ ಬೀರಿದ.. ಅವನನ್ನ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದಳು..

"ಸರಸು ಈ ಸಂಜು ಯಾಕೆ ಆ ಹುಡುಗಿನಾ ಕಂಡ್ರೆ ಉರಿ ಉರಿ ಅನ್ನೋದು.. ನನಗಂತೂ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಇವನು ಮಾಡೋದು ನೋಡಿದ್ರೆ  ಕೆಟ್ಟ ಕೋಪ ಬರುತ್ತೆ... "

"ಏನೋ ರೀ.. ಇವನು ಹೀಗೆ ಮಾಡೋದಕ್ಕೆ ಆ ಹುಡುಗಿ ಅದೆಷ್ಟು ಹೆದರುತ್ತೆ ಗೊತ್ತಾ?? ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನಿಂತುಬಿಡ್ತಾಳೆ.. ಪಾಪ ಅವಳನ್ನ ನೋಡ್ತಿದ್ರೆ ನನ್ನ ಕರಳು ಚುರ್ ಅನ್ನುತ್ತೆ.. "

"ನಮ್ಮ ಶ್ಯಾಮಲಾ ಸಹ ಹಾಗೆ ಇದ್ಲು ಅಲ್ವಾ??.. ಪಾಪ ಶರು ಹುಟ್ಟಿದಾಗಲೇ ತಾಯಿನ ಕಳ್ಕೊಂಡ್ಳು, ಬೆಳೆಯೋ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ತಂದೆಯನ್ನ ಕಳ್ಕೊಂಡ್ಳು.. ಸರಸು ನಮ್ಮ ಸಂಜುಗೆ ಇವಳನ್ನ ತಗೊಳ್ಬೇಕು ಅಂತ ನನ್ನಾಸೆ ಕಣೆ.. ಆದರೆ ಇವನು ನೋಡಿದ್ರೆ ಅವಳ ಮೇಲೆ ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಗುರ್ ಅಂತಿರ್ತಾನೆ.."

"ನಂಗೂ ಅದೇ ಮನಸಲ್ಲಿರೋದು ರೀ.. ಇಬ್ಬರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಮುಂದಿನ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಮಗು ಸಮೇತ ಬರೋ ಹಾಗೆ ಆ ದೇವರೇ ಆಶೀರ್ವಾದ ಮಾಡಬೇಕು.." ಎನ್ನುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಘಂಟೆ ಬಾರಿಸಿತು..

**************************

ದೇವಸ್ಥಾನ ಇರೋದು ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ.. ಮಧುಕೇಶ್ವರನನ್ನ ತಲುಪಲು ಎರಡು ದಾರಿ.. ಒಂದು ಮೆಟ್ಟಿಲಿನಿಂದ ಕಾಲ್ನಡುಗೆಯಲ್ಲಿ, ಇನ್ನೊಂದು ಬೈಕ್ ಹೋಗುವ ದಾರಿ.. ಸಂಜು ಕಾಲು ದಾರಿಯನ್ನ ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ.. ಒಟ್ಟು ಮುನ್ನೂರಾ ಐವತ್ತು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು.. ಶರಧಿಯ ಜೀವ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದಿತ್ತು. ಸಮಯ ಹನ್ನೊಂದು ಘಂಟೆಯ ಮೇಲಾಗಿತ್ತು..  ಬಿಸಿಲೇರುತ್ತಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ತಯಾರಾಗಿರುವ ತನ್ನ ಸಂಜು ಮಾಮನ ಮೇಲೆ ಕೋಪ ಉಕ್ಕುತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಏನೂ ಪ್ರಯೋಜನ??  ಸಂಜಯ್ ವೇಗವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವ ಒಮ್ಮೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದರೆ ತನಗಿಂತ ಹದಿನೈದು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಷ್ಟು ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ಶರಧಿ ಕಾಣಿಸಿದಳು.. "ಇಡಿಯಟ್ ಬಾ ಬೇಗ" ಎಂದು ಕೂಗಿದ.. ನನ್ನ ಹೆಸರು ಏನಂತನಾದರೂ ನೆನಪಿದೆಯಾ ಇವನಿಗೆ?? ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಇಡಿಯಟ್ ಓಯ್, ಏನೇ, ಇದೇ ಆಯ್ತು.. ಅದೇನಂತ ಹುಟ್ಟಿಬಿಟ್ಟನೋ.. ಇವನು ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಈ ಜಗತ್ತು ಮುಳುಗಿ ಹೋಗ್ತಿತ್ತಾ??  ಆಗ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಾನೊಬ್ಬಳೇ ಹಾಯಾಗಿ ಇರಬಹುದಿತ್ತು.. ಇವನು ಈ ಊರಿಗೆ ಬಂದು ಸೆಟಲ್ ಆಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ತಾನೇ ನನ್ನ ಊರು ಬಿಡಿಸಿದ್ದು.. ಅದೇನ್ ಡಾಕ್ಟ್ರೋ ಏನೋ.. ಇವನತ್ರ ಬರೋ ಪೇಶನ್ಟ್ಗಳು ಇವನ ಈ ಗಂಟಾಕ್ಕೊಂಡಿರೋ ಮುಖ ನೋಡಿನೇ ಗೊಟಕ್ ಅಂದು ಬಿಡ್ತಾರೆ ಎಂದು ಅಲ್ಲೇ ಸಹಸ್ರಾರ್ಚನೆ ಮಾಡುತ್ತ ನಿಂತವಳ ಹಿಂದೆಲೆಗೊಂದು ಏಟು ಬಿತ್ತು..

"ಬಂದೆ ಮಾಮ ಅದು ಕಾಲು ನೋಯುತ್ತಿತ್ತು" ಎಂದವಳ ಕಡೆ ಒಂದು ಲುಕ್ ಕೊಟ್ಟು ಅವಳ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಲು ಶುರುಮಾಡಿದ.. ಹೊಡೆಯೋಕೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಬಂತು ಕತ್ತೆ.. ಎನ್ನುತ್ತಲೇ ಅವನ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೆ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿದಳು..

ಆ ದಿನ ಜಾತ್ರೆಯ ನಿಮಿತ್ತ ದೇವಸ್ಥಾನವನ್ನ, ದೇವರನ್ನ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು.. "ಇದೇನು ಸಂಜು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಗೆ ಬಂದು ದೇವರ ಸೇವೆ ಮಾಡಿ ಹೋಗಿದ್ದೆ ಮತ್ತೆ ಬಂದಿದ್ದಿಯಾ??" ಎಂದು ಅರ್ಚಕರು ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಶರಧಿ ಕಾಣಿಸಿದಳು.. 

"ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಿಸೋದು ಇತ್ತು.."

"ಹೌದಾ.  ಹೇಳು ಯಾರ ಹೆಸರಿಗೆ??"

"ಶರಧಿ..." ಎಂದಾಗ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದವಳಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ.. ಅವನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಹೆಸರು ಕೇಳಿ ಅದೆಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳಾಗಿತ್ತೋ..

"ರಾಶಿ... ನಕ್ಷತ್ರ??"

"ಧನಸ್ಸು ರಾಶಿ.. ಪೂರ್ವಾಷಾಢ ನಕ್ಷತ್ರ.. "

ಅರ್ಚಕರು ಅರ್ಚನೆಯ ಮಂತ್ರ ಹೇಳುತ್ತಾ ಗರ್ಭಗುಡಿಯೊಳಗೆ ಹೋದರು.. ಇವನು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಕೈ ಮುಗಿದು ನಿಂತಿದ್ದ.. ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ತನ್ನ ಹೆಸರು ನುಡಿದವನನ್ನೇ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು ಶರಧಿ.. ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನ ಕರೆದಿದ್ದ ಅವನದ್ದೇ ಧ್ವನಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿತ್ತು..

ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕೊರೊನ ಎರಡನೇ ಅಲೆಯ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದ್ದ ಶರಧಿ ಬದುಕಿ ಬಂದಿದ್ದೇ ಸಾಹಸ. ಆಗ ಸಂಜು ಅದೇ ತಾನೇ ತನ್ನ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪ್ರಾಕ್ಟೀಸ್ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದ.. ಎಲ್ಲವೂ ಕೈ ಮೀರಿ ಹೋದಾಗ ಅವಳನ್ನ ಉಳಿಸಿಕೊಡುವಂತೆ ಇದೇ ಮಧುಕೇಶ್ವರನ
ಬಳಿ ಅಂಗಲಾಚಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ಅವಳು ಬದುಕಿ ಬಂದರೆ ಮುಂದಿನ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಉರುಳು ಸೇವೆ ಮಾಡಿ ಅವಳ ಜೊತೆಗೆ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿ ಬಂದು ಅವಳ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಿಸುತ್ತೇನೆಂದು ಹರಕೆಹೊತ್ತಿದ್ದ.. ಬೆನ್ನಿಗೆ ತರಚಿದ ಗಾಯಗಳೆಲ್ಲಾ ಉರುಳು ಸೇವೆಯ ಉಡುಗೊರೆಗಳು...

ಅರ್ಚಕರು ಶರಧಿಯ ಹೆಸರಿಗೆ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಿ ಮಂಗಳಾರತಿ ತಂದರು.. ಅವಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಐದು ನೂರರ ನೋಟಿಟ್ಟು ತಟ್ಟೆಗೆ ಹಾಕುವಂತೆ ಸನ್ನೆ ಮಾಡಿದ.. ಹಾಗೆ ಅವಳ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಟ್ಟಿದ್ದ ಒಂದಿಷ್ಟು ಮುಡುಪನ್ನು ಅವಳ ಕೈಯಿಂದಲೇ
ಕಾಣಿಕೆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗೆ ಹಾಕಿಸಿದ್ದ.. ಅರ್ಚಕರು ತಂದುಕೊಟ್ಟ ತೀರ್ಥ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಇಬ್ಬರೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು.. ಇಬ್ಬರ ಕೈಗೂ ಹೂ ಕೊಟ್ಟು "ಶೀಘ್ರ ಮೇವ ಕಲ್ಯಾಣ ಪ್ರಾಪ್ತಿರಸ್ತು" ಎಂದು ಹರಸಿದರು.. ತಟ್ಟನೆ ಅವಳ ಮಾಮನ ಮುಖ ನೋಡಿದಳು.. ಅವನು ನಿರ್ಭಾವುಕ.. ಏನೂ ಆಗಿಯೇ ಇಲ್ಲವೆನ್ನುವಂತೆ ತನ್ನ ಕೈಲಿದ್ದ ಹೂ ಅವಳ ಕೈಗಿಟ್ಟು ಅವಳ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಕುಂಕುಮ ಇರುವ ಬಳಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಅವಳ ಹಣೆಗೆ ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಕುಂಕುಮ ಇಟ್ಟ.. ಒತ್ತಾಗಿ ಇದ್ದ ಕುಂಕುಮವನ್ನು ಅವಳ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಊದಿದ.. ಹೆಚ್ಚಿಗಿದ್ದ ಕುಂಕುಮ ಗಾಳಿಗೆ ಹಾರಿ ಹೋಯಿತು..


ಮುಂದುವರೆಯುವುದು...

ಧನ್ಯವಾದಗಳು
ಖುಷಿ...💜

ಕಥೆ ಹೇಗನ್ನಿಸ್ತಿದೆ??? ಸಂಜಯ್ ಹೆಸರು ಕೆಲವೊಬ್ಬರಿಗೆ ಓಕೆ ಓಕೆ ಅನ್ನಿಸಿದೆ.. ಬಟ್ ಓದ್ತಾ ಓದ್ತಾ ಇಷ್ಟ ಆಗುತ್ತೆ ಬಿಡಿ.. ನನಗೆ ಹೆಸರಗಳನ್ನ  ತುಂಬಾ ಕಾಂಪ್ಲಿಕೇಟ್ ಮಾಡೋಕೆ ಇಷ್ಟ ಇಲ್ಲ.. ಕಥೆಯನ್ನ, ಅದ್ರಲ್ಲಿ ಬರೋ ಹೆಸರುಗಳನ್ನ ಓದ್ತಿದ್ರೆ ಇಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದಾರೆನೋ ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾರೆನೋ ಅನ್ನಿಸಬೇಕು.. ಹಾಗಿದ್ರೆ ಚೆಂದ..  ಅದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಂಪಲ್ ಹೆಸರುಗಳನ್ನ ಇಟ್ಟಿರ್ತಿನಿ.. ಕಥೆಯಿಂದ ಹಾಗೂ ಅದ್ರಲ್ಲಿರೋ ಕ್ಯಾರೆಕ್ಟರ್ನಿಂದ ಹೆಸರಿಗೆ ವ್ಯಾಲ್ಯೂ ಬರಲಿ ಏನಂತೀರಾ???


ಈ ಕಥೆ ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗ್ತಿದ್ರೆ ಪ್ರತಿಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ,

https://pratilipi.app.link/VG6mAGZ4eWb

ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಅನಿಯಮಿತ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಉಚಿತವಾಗಿ ಓದಿ,ರಚಿಸಿ ಮತ್ತು ಕೇಳಿರಿ

ಅರ್ಚಕರು ಶರಧಿಯ ಹೆಸರಿಗೆ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಿ ಮಂಗಳಾರತಿ ತಂದರು.. ಅವಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಐದು ನೂರರ ನೋಟಿಟ್ಟು ತಟ್ಟೆಗೆ ಹಾಕುವಂತೆ ಸನ್ನೆ ಮಾಡಿದ.. ಹಾಗೆ ಅವಳ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಟ್ಟಿದ್ದ ಒಂದಿಷ್ಟು ಮುಡುಪನ್ನು ಅವಳ ಕೈಯಿಂದಲೇ
ಕಾಣಿಕೆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗೆ ಹಾಕಿಸಿದ್ದ.. ಅರ್ಚಕರು ತಂದುಕೊಟ್ಟ ತೀರ್ಥ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಇಬ್ಬರೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು.. ಇಬ್ಬರ ಕೈಗೂ ಹೂ ಕೊಟ್ಟು ಶೀಘ್ರ ಮೇವ ಕಲ್ಯಾಣ ಪ್ರಾಪ್ತಿರಸ್ತು ಎಂದು ಹರಸಿದರು.. ತಟ್ಟನೆ ಅವಳ ಮಾಮನ ಮುಖ ನೋಡಿದಳು.. ಅವನು ನಿರ್ಭಾವುಕ.. ಏನೂ ಆಗಿಯೇ ಇಲ್ಲವೆನ್ನುವಂತೆ ತನ್ನ ಕೈಲಿದ್ದ ಹೂ ಅವಳ ಕೈಗಿಟ್ಟು ಅವಳ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಕುಂಕುಮ ಇರುವ ಬಳಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಅವಳ ಹಣೆಗೆ ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಕುಂಕುಮ ಇಟ್ಟ.. ಒತ್ತಾಗಿ ಇದ್ದ ಕುಂಕುಮವನ್ನು ಅವಳ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಊದಿದ.. ಹೆಚ್ಚಿಗಿದ್ದ ಕುಂಕುಮ ಗಾಳಿಗೆ ಹಾರಿ ಹೋಯಿತು..


*************************

ಭಾಗ್ಯಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಬಾರಮ್ಮ ಮುಗಿಸಿ ಜೀ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ ಧಾರಾವಾಹಿ ನೋಡಬೇಕೆಂದು ರೀಮೋಟ್ ಹಿಡಿದು ಏನೋ ಒತ್ತಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು ಶಾಂತಜ್ಜಿ ಟಿವಿ ಆಫ್ ಆಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು..  ಬಾಗಿಲ ಸದ್ದಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಯಾರು ಎನ್ನುತ್ತಾ ಲೆಕ್ಕ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟು ಬಾಗಿಲ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಕೇಳಿದರು..

"ಅಮ್ಮ ನಾನು ವಿಮಲ... ಬಾಗಿಲು ತೆಗಿ" ಎಂದು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಕೂಗಿದರು...

"ಓ ವಿಮಲ ಬಾ ಬಾ.." ಎನ್ನುತ್ತಾ ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆದು ಮಗಳು ಮೊಮ್ಮಗಳನ್ನ ಒಳಗೆ ಕರೆದರು.. ಶಾಂತಜ್ಜಿ...

"ಅಣ್ಣ ಅತ್ತಿಗೆ ಎಲ್ಲಿ??? "

"ಅವರು ಮಡಿ ತೇರಿಗೆ ಹೋದರು ಕಣೆ.. ಇನ್ನೇನು ಬರೋ ಹೊತ್ತಾಯ್ತು.."

"ನಾವು ಬರ್ತೀವಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದೆ ತಾನೇ ಯಾಕೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದರು??? ಸಂಜು ಎಲ್ಲಿ??? ನಮ್ಮನ್ನ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗೋಕೆ ರುದ್ರಾಕ್ಷಿಪುರಕ್ಕೆ
ಬರ್ತಾನೆ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ.. ಅವನು ಸಹ ಬರ್ಲಿಲ್ಲ... "

"ಅವನು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಶರೂನ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬರೋಕೆ ಹೋಗಿದ್ದ ಕಣೆ.."

"ಅಜ್ಜಿ ಸಂಜು ಎಲ್ಲಿ ಈಗ???" ನಯನ ಕೇಳಿದಳು..

"ಅವನು ಶರೂನ ಕರ್ಕೊಂಡು ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ..."

"ಬರೀ ಅವಳ ಸೇವೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದುಬಿಡಿ.. ನಾನು, ನನ್ನ ಮಗಳು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸೋದೆ ಇಲ್ಲ ನಿಮಗೆ.." ವಿಮಲ ಆಕ್ಷೇಪಿಸಿದರು

"ಹಂಗ್ಯಾಕೆ ಅಂತಿಯೇ ವಿಮಲ.. ಅವಳು ನಿನ್ನ ಅಕ್ಕನ ಮಗಳು ಮರಿಬೇಡ ಅದನ್ನ.."

"ಅಕ್ಕನೇ ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ಮೇಲೆ ಅವಳ ಸಂಬಂಧ ನನಗ್ಯಾಕೆ??  ಅಡುಗೆ ಆಗಿದೆಯಾ ನನಗೆ ಹೊಟ್ಟೆ ಪೂರ್ತಿ ಹಸಿವು" ಎನ್ನುತ್ತಾ ಮುಖ ತೊಳೆಯಲು ಹೋದರು..

"ಅಜ್ಜಿ ಸಂಜುಗೆ ರಜನಾ ಇವತ್ತು???"

"ಅವನು ಡಾಕ್ಟ್ರು ಅಲ್ವೇನಮ್ಮ.. ಅವನಿಗೆ ಅವನ ಕೆಲಸವೇ ಮುಖ್ಯ.. ಯಾವಾಗ ಮನೇಲಿ ಇರ್ತಾನೋ.. ಯಾವಾಗ ಹೋಗ್ತಾನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.. ನೋಡು ಹನ್ನೊಂದು ದಾಟಿ ತುಂಬಾ ಹೊತ್ತಾಯ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ಜೀ ಕನ್ನಡ ಹಾಕಿಕೊಡೆ ಆ ಸತ್ಯ ಧಾರಾವಾಹಿ ಮುಗಿದು ಹೋಗುತ್ತಂತೆ ನೋಡೋಣ" ಎಂದಾಗ ತಲೆ ಚಚ್ಚಿಕೊಂಡಳು ನಯನ


**************************

"ಅರೇ ವಿಮಲ ಯಾವಾಗ ಬಂದೆ?? ಬಸ್ ಆರಾಮಾಗಿ ಸಿಕ್ತಾ?? ಸೀಟ್ ಇತ್ತಾ?? ಭಾವ ಬರ್ಲಿಲ್ವೇನೆ??" ಸದಾಶಿವರು ಕೇಳಿದರು

"ಹೇಗೋ ಒದ್ದಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದ್ವಿಬಿಡು ಅಣ್ಣ.. ನೀವಂತೂ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳಾದರೂ ಒಮ್ಮೆಯೂ ಕಾರ್ ತಗೊಂಡು ಕರಿಯೋಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ, ಇನ್ನೂ ನಿನ್ನ ಭಾವನೋ ಮನೆ, ತೋಟ ಬಿಟ್ಟು ಆಚೆ ಕಡೆ ಕಾಲು ಇಡೋದಿಲ್ಲ"

"ಕಾರ್ ನಮ್ಮತ್ರ ಎಲ್ಲೇ ಇದೆ?? ಏನೋ ಸಂಜು ಡಾಕ್ಟ್ರು ಆಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ಮನೆ ಮುಂದೆ ಇನ್ನೊಂದು ಬೈಕ್ ನಿಂತಿದೆ.. ಅದೃಷ್ಟ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ರೆ ಮುಂದೆ ತಗೊಂಡ್ರೆ ಆಯ್ತು ಬಿಡು.."

"ದುರಾದೃಷ್ಟ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇರೋವಾಗ ಅದೃಷ್ಟ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರಬೇಕು??"

"ನೋಡು ವಿಮಲ.. ಬಂಗಾರಿ ಬಗ್ಗೆ ಹಾಗೆಲ್ಲಾ ಮಾತಾಡ್ಬೇಡ.. ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಗುವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಕೊರತೆ ತುಂಬಿದವಳು ಅವಳು.."

"ಹೌದು ಹೌದು.. ನನಗೂ ಮಗಳಿದ್ದಾಳೆ ನೆನಪಿರಲಿ.. ಬರೀ ಅವಳೊಬ್ಬಳೇ ಸೊಸೆ ಅಲ್ಲ ನಿಂಗೆ" ಎನ್ನುವಾಗ ಶರು ಸಂಜು ಜೊತೆ ಬರುವ ಸದ್ದಾಯಿತು..

"ನೋಡು ವಿಮಲ ಇವತ್ತು ಊರ ಜಾತ್ರೆ ನೀನು ದಯವಿಟ್ಟು ಆ ಮಗು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಹಾಕಿಸಬೇಡ... ಸತ್ಯ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಶಾಂತಜ್ಜಿ ಮಾತಾಡಿತು.."

"ಎಲ್ಲರೂ ನನಗೆ ಬುದ್ದಿ ಹೇಳಿ.." ಎನ್ನುತ್ತಲೇ ಅತ್ತಿಗೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಬಡಿಸಿ ಬನ್ನಿ ನನಗೆ.. ಹೊಟ್ಟೆ ಹಸಿವಾಗ್ತಿದೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತಿಂಡಿ ತಿನ್ನದೇ ಬಸ್ ಹತ್ತಿ ಬಂದಿದ್ದೀವಿ... ನಯನ ಬಾ ನೀನು ಊಟ ಮಾಡು.." ಎಂದು ಹೇಳುವಾಗ ಸಂಜಯ್ ಒಳಗೆ ಬಂದ.. ಇಬ್ಬರ ಕಡೆ ಒಂದು ಲುಕ್ ಕೊಟ್ಟವ ತನ್ನ ರೂಮಿಗೆ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟ...

"ನೋಡಿದ್ಯಾ... ಅತ್ತೆ ಹೇಗಿದ್ದೀ ಅಂತ ಒಂದು ಮಾತಾದರೂ ಕೇಳ್ತಾನ?? ನಿಮ್ಮ ಮಗ"

"ಅವನ ಬುದ್ದಿ ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ಇರೋದಾ?? ಸ್ವಲ್ಪ ಸಿಡುಕ.. "

"ಸ್ವಲ್ಪನಾ ಬರೀ ಸಿಡುಕ.."ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಒಳ ಬಂದಳು ಶರಧಿ.. "ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ, ನಯನಕ್ಕ ಹೇಗಿದ್ದೀರಿ??" ಅವಳಿಗೂ ಅವರನ್ನ ಕಂಡರೆ ಅಷ್ಟಕ್ಕಷ್ಟೇ.  ಆದರೆ ಈಗ ಸಂಜು ಮಾತನಾಡಿಸದೇ ಹೋಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅಂದಿದ್ದು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಳಲ್ಲ..

"ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ಮುಂಚೆ ತನ್ನಮ್ಮ ಕೊಟ್ಟ ವಾರ್ನಿಂಗ್ ನೆನಪಾಗಿ ಚೆನಾಗಿದೀವಿ.. ಊಟ ಬಡಿಸು ಬಾ ನಮಗೆ" ಎಂದು ಆಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದರು ವಿಮಲ..  "ಯಾವಾಗ ಬಂದೆ ಶರು" ನಯನ ಕೇಳಿದಳು.. "ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅಕ್ಕ"

"ಅಲ್ವೇ ವಿಮಲ ಹೋಗಿ ದೇವರ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಾ ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕೂತ್ಕೊಂಡು ಊಟ ಮಾಡೋಣ.. ನಿಮ್ಮಣ್ಣ ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಬರ್ತಾರೆ... ನಯನ ಸಂಜುನ ಕರಿ ಹೋಗು ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತಾನೆ.." ಎಂದಾಗ ವಿಮಲ ತನಗಾಗಿ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಂಜು ನಯನಳನ್ನ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದಕ್ಕಾಗಿಯಾದರೂ ಎದ್ದು ನಿಂತರು..

ನಯನ ಸಂಜುವಿನ ರೂಮಿಗೆ ಹಾರಿಕೊಂಡು ಹೋದಳು.. ಬಾಗಿಲು ಬಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅದು ನಯನಳೇ ಎಂದು ಅರ್ಥವಾಗಿತ್ತು.. ಶರೂ ಒಮ್ಮೆಯೂ ಹೀಗೆ ಬಾರಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.. ಬಾರಿಸುವ ಧೈರ್ಯವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಮಾಮ ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದಳಷ್ಟೇ.. ಇಲ್ಲದಿದ್ರೆ ಅವಳ ಗೆಜ್ಜೆ ಶಬ್ಧ ಕೇಳಿಯೇ ಇವನು ಅದೆಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆದಿದ್ದ.. ದೇವಸ್ಥಾನದಿಂದ ಬಂದವ ಪಂಚೆ ತೆಗೆದು ಫಾರ್ಮಲ್ಸ್ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ... ಬಾಗಿಲು ಬಡಿದ ಸದ್ದಿಗೆ ಶರ್ಟ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡು "ಏನು??" ಎನ್ನುತ್ತಾ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದ

"ಅದೂ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು ಬಾ ಸಂಜು" ಎಂದು ಕರೆದಳು

"ನಾನು ಈಗ ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಬಂದಿದ್ದು.. ಹಾಸ್ಪಿಟಲ್ಗೆ ಹೋಗ್ಬೇಕು ಪೇಶಂಟ್ಸ್ ಕಾಯ್ತಿದ್ದಾರೆ.." ಎಂದವ ಅವಳ ಕಡೆ ತಿರುಗಿಯೂ ನೋಡದೆ ಸೀದಾ ಕೆಳಗೆ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟ..

"ಸಂಜು ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ.." ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಸರಸ್ವತಿಯವರ ಕಡೆ ತಿರುಗಿ "ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋಗ್ತಿದ್ದೀನಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಬರ್ತಿನಿ" ಎಂದ

"ಊಟ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಹೋಗೋ.. ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಒಂದು ಲೋಟ ಟೀ ಕುಡಿದ್ದಿದ್ದು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಏನು ತಿಂದಿಲ್ಲ... ಉಪವಾಸ ಇದ್ದೀಯಾ.."

"ಹೌದು ಸಂಜು ಡಾಕ್ಟರ್ ಆಗಿ ನೀನೇ ಹೀಗಿದ್ರೆ ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಎನ್ ಔಷಧಿ ಕೊಡ್ತಿ...?" ವಿಮಲ ಹೇಳಿದರು. 

"ಅಮ್ಮ ಬರ್ತಿನಿ" ಎನ್ನುತ್ತಾ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟ.. ಅವನ ಜೊತೆ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ ನಯನಳಿಗೂ ತಾನೂ ಮಾತನಾಡಿಸಿದರೂ ಕ್ಯಾರೆ ಅನ್ನದೇ ಇರೋ ವಿಮಲರಿಗೂ ನಿರಾಸೆಯಾಯಿತು..

"ಎನ್ ಮುಖ ನೋಡ್ತಾ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟೆ ಬಾರೇ ನಮಗೆ ಊಟ ಬಡಿಸು" ಎಂದು ಶರಧಿಯನ್ನ ಕರೆದರು..

"ನೀನು ಬೇಜಾರಾಗಬೇಡ ವಿಮಲ ಸಂಜು ಜೊತೆ ನಾನು ಮಾತಾಡ್ತೀನಿ..." ಎಂದರು ಅವಳಣ್ಣ..

"ಅದು ಕಲ್ಲು ಬಂಡೆ.. ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಬಗ್ಗಲ್ಲ" ಮನಸಲ್ಲಿ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಅವರಿಗೆ ಊಟ ಬಡಿಸಲು ನಿಂತಳು ಶರಧಿ. 

"ಅಮ್ಮ ನನಗೆ ನೀನು ಇರೋವರೆಗೂ ಮಾತ್ರ ತವರುಮನೆ.. ಆಮೇಲೆ ಈ ಕಡೆ ತಲೆ ಹಾಕಿ ಸಹ ಮಲಗೋದಿಲ್ಲ ನಾನು.." ಎಂದು ಫೀಲಿಂಗ್ನಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ಸತ್ಯ ಧಾರವಾಹಿ ಮುಗಿಸಿ ಬೇರೆ ಎನ್ ನೋಡೋದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಶಾಂತಜ್ಜಿ..

"ಬಿಡ್ತು ಅನ್ನು ವಿಮಲ ಊರ ಹಬ್ಬ ಇವತ್ತು ಯಾಕೆ ಹಾಗೆ ಮಾತಾಡ್ತಿ... ರೀ ನೀವು ಬನ್ನಿ ಊಟ ಮಾಡಿ" ಎಂದರು ಸರಸ್ವತಿ..

ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತರು. "ಅತ್ತೆ ನೀವು??? " ಸರಸ್ವತಿ ಕೇಳಿದರು

"ನಾನು ಕಾಮಿಡಿ ಕಿಲಾಡಿಗಳು ನೋಡಿ ಶರು ಜೊತೆ ಮಾಡ್ತೀನಿ.. ನೀನು ಊಟ ಮಾಡು ಸರಸು ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ನೀನ್ ಸಹ ಉಪವಾಸ ಇದ್ದೀಯಾ.."

"ಹೌದತ್ತೇ ಮಾವನ ಜೊತೆ ಕೂತ್ಕೋ.. ನಾನು ಊಟ ಬಡಿಸ್ತೀನಿ" ಎಂದಳು ಶರಧಿ... ಎಲ್ಲರೂ ಹಬ್ಬದೂಟ ಮಾಡಲು ಕುಳಿತರು

"ಸಂಜೆ ತೇರು ಎಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಅತ್ತಿಗೆ???"

"ಐದೂವರೆಗೆ.. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡು.. ನಂದು ಚೂರು ಕೆಲ್ಸ ಇದೆ ಮುಗಿಸ್ಕೊಳ್ತೀನಿ.. ಸಂಜೆ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಹೋಗೋಣ.. "

"ಅತ್ತೆ ನಾನು ಬರಲ್ಲ.. ಕಾಲೆಲ್ಲಾ ನೋವು.." ಶರಧಿ ಹೇಳಿದಳು

"ಯಾಕೆ???"

"ಅದೂ ಮಾಮ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿಸಿಕೊಂಡು ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋದ.."

"ಯಾಕೆ???"

"ಏನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಕಾಲು ನೋಯುತ್ತೆ ಬೇಡ ಅಂದ್ರೆ ಗುರಾಯಿಸ್ಬಿಟ್ಟ" ಎಂದಳು..

"ಅವನು ಹಾಗಿರೋದಕ್ಕೆ ಸರಿಹೋಗಿದೆ..  ಇಲ್ಲದಿದ್ರೆ ನಿಮಗೆ ಮಂಕು ಹಿಡಿಸಿದ ಹಾಗೆ ಅವನಿಗೂ ಹಿಡಿಸಿಬಿಟ್ಟಿರೋಳು" ಎಂದರು ವಿಮಲ...

"ವಿಮಲ.." ಕಾಮಿಡಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಸೀರಿಯಸ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟರು ಶಾಂತಜ್ಜಿ... "ಊಟ ಆಯ್ತು ತಾನೇ ಹೋಗಿ ಮಲಕ್ಕೋ.. ಊರಿಂದ ಬಂದು ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದಿ..."

ಶರಧಿ ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿತು..

"ಅಮ್ಮ ಹಾಗೆಲ್ಲಾ ಮಾತಾಡ್ಬೇಡ ಬಾ" ಎನ್ನುತ್ತಾ ವಿಮಲರನ್ನ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದಳು ನಯನ..

"ಶರೂ ಬಾ ಊಟ ಮಾಡು.. ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ನೀನು ಸಹ ಏನೂ ತಿಂದಿಲ್ಲ.. ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ಅದೆಷ್ಟು ಗಂಟೆಗೆ ಉಂಡು ಟ್ರೈನ್ ಹತ್ತಿದ್ಯೋ.." ಎಂದು ಸರಸ್ವತಿಯವರು ಅವಳನ್ನ ಅವಳ ಅಜ್ಜಿ ಜೊತೆ ಕೂರಿಸಿ ಊಟ ಬಡಿಸಿದರು..

ಸಣ್ಣಗೆ ಬಿಕ್ಕುತ್ತಲೇ ತನ್ನಿಷ್ಟದ ಹೋಳಿಗೆಗೆ ಮೂರು ಚಮಚ ತುಪ್ಪ ಸುರಿದುಕೊಂಡು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದಳು..

"ಜಾಣ ಬಂಗಾರಿ.. ಚೆನ್ನಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡು.. ಆ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಅದೇನ್ ಊಟ ಮಾಡ್ತಿಯೋ ಏನೋ ನೋಡು ಎಷ್ಟು ಸೊರಗಿ ಹೋಗಿದ್ದಿಯ..." ಎನ್ನುತ್ತಾ ಅವಳಿಗೆ ಮುದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಲೇ ತಟ್ಟೆ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿಸಿದರು ಅತ್ತೆ ಸೊಸೆ..

"ಈ ಸೀರೆ ನಿಂಗೆ ಭಾರಿ ಒಪ್ಪಿದೆ ಕಣೆ" ಎಂದರು ಶಾಂತಜ್ಜಿ

"ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಬೇಡ ಅಜ್ಜಿ ನಿಂಗೆ ಕಣ್ಣು ಕಾಣಿಸೋದಿಲ್ಲ" ಎನ್ನುತ್ತಾ ನಕ್ಕಳು ಶರೂ.. 

"ನಿಜ ಬಂಗಾರಿ.. ತುಂಬಾ ಮುದ್ದಾಗಿ ಕಾಣಿಸ್ತಿದ್ದೀಯ.." ಎಂದು ಸರಸ್ವತಿಯವರು ಹೇಳುವಾಗ ಸಂಜು ಒಳಗೆ ಬಂದ.

"ಏನೋ ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಬಂದ್ಬಿಟ್ಟೆ.. "

"ಪೇಶಂಟ್ಸ್ ಕಮ್ಮಿ ಇದ್ರು.. ತಲೆ ಸಿಡಿತಿದೆ.. ಊಟ ಮಾಡಬೇಕು" ಎನ್ನುತ್ತಾ ಬಟ್ಟೆ ಬದಲಿಸಲು ರೂಮಿಗೆ ಹೋದ.. ಅವನ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿ ನಯನ ಹೊರಗೆ ಬಂದಳು.

"ಶರೂ ಅವನಿಗೆ ನೀನೇ ಊಟ ಬಡಿಸಿಬಿಡ್ತೀಯ ನನಗೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡಿ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಹೋಯ್ತು.. "

"ಹೋಗತ್ತೆ ನೀನೇ ಬಡಿಸು.. ಅವನು ಬರೀ ಗುರ್ ಅಂತಾನೆ "

"ಅತ್ತೆ ನಾನು ಬಡಿಸಲಾ???" ನಯನ ಕೇಳಿದಳು

"ಬೇಡ ನಯನ.. ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ನಿಂಗೆ ಗೊತ್ತಲ್ಲ..
ಬಡಿಸೋವಾಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿ ಆದರೂ ರೇಗಿಬಿಡ್ತಾನೆ.. ನೀನು ರೆಸ್ಟ್ ಮಾಡು ಹೋಗು.."

ಸಂಜಯ್ ಕೆಳಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಹಾಲಿಗೆ ಬಂದರು ವಿಮಲ, ನಯನ.. ಅವನಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಕೂರಲು ಮನಸಾಗದೇ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತ.. ಶರೂ ಇನ್ನೂ ಬರದದ್ದು ನೋಡಿ "ಅಮ್ಮಾ..." ಎಂದು ಕೂಗಿದ..

"ಹೋಗು ಮಾರಾಯ್ತಿ ಆ ಸಿಡುಕನಿಗೆ ಊಟ ಬಡಿಸು.. ಏನಾಗಲ್ಲ ಹೋಗು ಜಾಣೆ ಅಲ್ವಾ" ಎನ್ನುತ್ತಾ ಸೊಂಟ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಕುಳಿತರು.. ಸಂಜು ಗುಂಜು ನನ್ನ ಅಷ್ಟೊಂದು ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿಸಿ ಮಜಾ ತಗೊಂಡೆ ಅಲ್ಲಾ?? ನನ್ನ ಗಂಡ ಬರ್ಲಿ ಮಾಡಿಸ್ತಿನಿ ನಿಂಗೆ ಎಂದು ಮನಸಲ್ಲೇ ಬಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಅವನಿಗೆ ತಟ್ಟೆ ಇಟ್ಟಳು..

"ಅಲ್ಲ ಅತ್ತಿಗೆ ನಯನ ಊಟ ಬಡಿಸ್ತೀನಿ ಅಂತ ಬಂದ್ರೆ ಯಾಕೆ ಬೇಡ ಅಂದ್ರಿ.. ಒಂದೆರಡು ಸಾರಿ ತಪ್ಪಾಗಬಹುದು ಮೂರನೇ ಸಾರೀ ತಿದ್ದುಕೊಳ್ತಾಳೆ.. ಹೀಗೆ ಆದರೆ ಹೇಗೆ? ನಾಳೆ ನಯನ ಸಂಜುನ ಮದುವೆ ಆದ್ಮೇಲೆ ಊಟಕ್ಕೆ ನೀಡೋಕೆ ಅವಳನ್ನ ಕರಿಸ್ತೀರಾ???"
ಎಂದಾಗ ಸಂಜುವಿನ ತಟ್ಟೆಗೆ ಹೋಳಿಗೆ ಬಡಿಸುತ್ತಿದ್ದವಳು ಅವನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿದಳು.. ಅವನಾಗಲೇ ಅವಳನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ... 

"ಮುಂದಿನ ಮಾತು ಈಗ ಬೇಡ ವಿಮಲ" ಸದಾಶಿವ ಹೇಳಿದರು

"ನೋಡಣ್ಣ ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದ್ದೀನಿ ನಾನು ನನ್ನ ತವರು ಮನೆಗೇ ನನ್ನ ಮಗಳನ್ನ ಕೊಡೋದು ಅಂತ ಹೇಳಿ, ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ನಯನನ ಜಾತಕ ತೋರಿಸಿಲ್ಲ.. ಇದನ್ನ ನೆನಪಿಟ್ಕೋ.. ಇವಳದ್ದು ಮದುವೆ ವಯಸ್ಸು.. ಸಂಜುದು ಸಹ ಪ್ರಾಕ್ಟೀಸ್ ಶುರುವಾಗಿ ಎರಡು ವರ್ಷ ಮುಗೀತು.. ಮತ್ತೆ ಎಂಥಕ್ಕೆ ತಡ?? ಇವತ್ತು ಒಳ್ಳೆ ದಿನ ಇದೆ.. ಮದುವೆ ಮಾತುಕತೆ ಆಡಿದ್ರೆ ಆಗಲ್ವಾ???''

"ಇನ್ನೊಂದು.." ಎಂದ ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಸಂಜು..

ಮದುವೆ ವಿಷಯ ಕೇಳಿ ಖುಷಿಯಾಗಿರಬೇಕು ತಿನ್ನು ತಿನ್ನು ಎನ್ನುತ್ತಾ ಒಂದು ಹೋಳಿಗೆ ಹಾಕಿ ಅದರ ಮೇಲೆ ಜಾಸ್ತಿ ತುಪ್ಪ ಸುರಿದಳು..

"ಇಡಿಯಟ್ ಗೊತ್ತಿಲ್ವ ನಾನು ತುಪ್ಪ ತಿನ್ನಲ್ಲ" ಅಂತ..

"ಸಾರಿ ಮಾಮ.." ಎನ್ನುತ್ತಾ ಆ ಹೋಳಿಗೆಯನ್ನ ತೆಗೆದು ಬೇರೆ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತಿದ್ದವಳನ್ನ ತಡೆದು "ನಿಂದಾಯ್ತಾ" ಎಂದ..

ಹ್ಮ್ ಎನ್ನುತ್ತಾ ತಲೆಯಾಡಿಸಿದಳು..

"ಎಷ್ಟು ತಿಂದೆ???" ಎರಡು ಎನ್ನುತ್ತಾ ಸನ್ನೆ ಮಾಡಿದಳು..

"ಇದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ತುಪ್ಪ ಹಾಕು..." ಎಂದಾಗ ತುಪ್ಪ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಸುರಿದಳು... ಹೊರಗೆ ಇವನ ಮದುವೆ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಜು ಇವಳಿಗೆ ಗುರ್ ಎನ್ನುತ್ತಲೇ ಹೋಳಿಗೆ ತಿನ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ...


ಮುಂದುವರೆಯುವುದು....

ಧನ್ಯವಾದಗಳು
ಖುಷಿ...💜

ಈ ಕಥೆ ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗ್ತಿದ್ರೆ ಪ್ರತಿಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ,

https://pratilipi.app.link/VG6mAGZ4eWb

ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಅನಿಯಮಿತ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಉಚಿತವಾಗಿ ಓದಿ,ರಚಿಸಿ ಮತ್ತು ಕೇಳಿರಿ